Posts Tagged ‘آفرینش’

 از روایات متعدّد بر می آید شروع آفرینش با آفریدن عالم ظلال بوده است . ظلال یعنی چیزهایی شبیه به سایه یا نور که با اینکه جسمیت ندارند امّا مخلوق هستند و وابسته به چیز دیگر . از عالم ظلال گاهی در روایا ت و آیات به عالم امر هم تعبیر شده است یعنی عالمی که چون از اتم تشکیل نشده به صورت ابتدائی با حواس ظاهری قابل احساس نیست . هر آنچه در عالم خلق ( عالم دنیا ) نیز آفریده شده است بُعد دومی دارد که این بعد دوم عالم خلق هم که از آن به عنوان ملکوت نیز یاد می کنند هم جزو عالم امر است یعنی با حواس ظاهری قابل تشخیص نیست . تنها راه احساس کردن ملکوت با حواس ظاهری این است که روح بر بدن غلبه پیدا کند و آن را تحت تاثیر خود قرار دهد در این صورت ممکن است مسائلی از ملکوت را انسان متوجّه شود . بنابراین اشیاء و چیزها سه نوعند : ۱ ـ غیب الغیوب : خدای متعال ۲ ـ ملکوتی مُلکی : انوار معصومین، ملائکه که ماهیت آنها از نور است، ارواح بشر ، اجنّه و … ۳ ـ ملکی ملکوتی : دنیا و هر آنجه در آن و بین آن است ملکوت به عنوان تصویری مجازی از ملک نیست بلکه واقعاً وجود حقیقی و خارجی دارد اما چون مواد تشکیل دهنده آن از اتم نیست لذا لطافت خاصّی دارد که و حواس بدن ما هم که ثقالت دارد نمی تواند آنها را درک کند : به عنوان مثال ما در دیدن محتاج چشم هستیم که از چربی است و برای آنکه این چشم ما موفّق شود اشیا را ببیند باید از آن شئ نوری به چشم ما برسد و باید آن نور از یک حدّ خاصی بالاتر یا پایینتر نباشد و بعد هم چون نوری که از اشیا دور به چشم ما می رسد ضعیف می شود ما اشیا را دور و نزدیک می بینیم و بعضی چیزها از مدار دید ما خارج است و گذشته را هم نمی توانیم ببینیم .و یا در شنیدن ما در دنیا محتاج گوش شده ایم که فقط صداهایی را می تواند تشخیص دهد که بین ۲۰۰۰۰ h تا منفی ۲۰ h باشد آنهم در محیطی که هوا برای انتقال امواج باشد و امواح هم تا زمان رسیدن به ما ضعیف می شوند به گونه ای که ما آنها را تشخیص نمی دهیم . یا مثلاً لامسه ما اشیائی را که از یک حدّ خاصّی لطیفتر باشند را نمی تواند حس کند .و همینطور بقیه حواس لذا تاموقعی که روح در بدن است نمی تواند ملکوت را حس کند . بیان این نکته هم لازم است که عالم امر زودتر از عالم خلق به وجود آمد چون اولین موجودی که آفریده شد ملکوتی بود و در ملکوت هم قرار داده شد .