Posts Tagged ‘نظم’

۱ ) بی تعهّد با نظم نمی شود .

۲ ) کسی که امانت را رعایت نکند با نظم نیست .

۳ ) واجبات را بر مستحبّات مقدّم بدارید تا بی نظم نباشید .

۴ ) واجبات را ( با اهمّ‌ و مهمّ کردن ) با نشاط در اوّل وقت آن  و تا جایی که جمعی امکان دارد با جمع انجام دهید که با برکت تر است . و به تاخیر انداختن آنها آفت است .

۵ ) تعارف از نفاق است . کسی که اهل نعارف باشد نمی تواند در زندگیش با نظم باشد .

۶ ) کسی که مبتلا به کسالت و تنبلی و عدم جدّیت است نمی تواند با نظم باشد.

 در کارهایتان اوّل خوب فکر کنید بعد که دیدید درست است آنها را انجام دهید و اگر در بین آن دیدید که کار کم فایده ای بوده ( ولی ضرر ندارد ) به هر قیمتی شده آن را به پایان برسانید کسی که مرتّب از این شاخه به آن شاخه بپرد نمی تواند با نظم شود.

تخصّص گرایی در کارها خیلی مهمّ است . در یک رشته بهترین آن رشته شوید نه در چند رشته نیمه کاره باشید .

به نظم خودتان چه از لحاظ اهمّ‌ و مهمّ ‌آن چه از نظر ساعت بندی آن خودتان پایبند باشید بگونه ای که به اطرافیان بفهمانید که به نظم زندگی شما اهمّیت بگذارند .

کارهایتان از قبل مشخّص باشد در طول روز ،  در طول هفته ، در طول ماه . هر چه پیش آید خوش آمد ؛ نباشید . حتّی آنها را در جایی مشخّص ثبت کنید .

محاسبه روزانه و مراقبه در طول روز را از دست ندهید.

بدانید هدف ، وسیله را توجیه نمی کند برای رسیدن به مقصودتان از هر راهی وارد نشوید . شما مأمور به انجام کاری نیستید مگر آن کاری که لحظه به لحظه آن را به همان صورتی که شما انجام می دهید خدا بپسندد . بنابراین برای رسیدن به مقصودتان دست به هر کاری نزنید .

رساله مرجع تقلیدتان را بخوانید تا بدانید چه کاری اهمّ است و چه کاری مهمّ .

و مهمتر از همه هیچ کاری را نگویید که انجام می دهم مگر آنکه بگویید إن شاء الله . و وقتی این جمله را گفتید در انجام آن جدّی باشید مگر آنکه با بیّنة‌ واضح برایتان ثابت شود خدا آن کار را نخواسته بود .

از هیچ کس ۱) توقّع و ۲) گله نداشته باشید مگر از خودتان . نهایتاً همانطور که شما دوست دارید به نظم زندگیتان خللی وارد نشود شما هم به نظم دیگران مخصوصاً‌ نزدیکانتان مثل همسر و فرزند احترام بگذارید . فراموش نکنید برای رسیدن به اهدافتان از خودتان و از وقت خودتان و از مال خودتان و خلاصه از هرچه سهم شماست مایه بگذارید و ایثار کنید نه از دیگران .

 نظم فقط به معنای این نیست که هر کاری را در سر ساعت معیّن انجام دهیم . معنای واقعی نظم این اس که در کارهایمان اهمّ‌ و مهم بکنیم . این نظم بیشتر مورد عنایت دین مبین اسلام بوده است لذا می گوید اگر مثلاً امر به معروف و نهی از منکری بر انسان واجب شد بقیه فرائض که واجب مضیّق نباشند را به تاخیر بینداز . فراموش نکنیم امام حسین علیه السّلام حجّ واجب را به همین خاط نیمه کاره رها می کنند و این عین نظم است . 

یا گفته اند اگر مؤمنین منتظر شمایند برای افطار و وق برای ادای نمازت داری نماز را به تأخیر بینداز ! یا گفته اند نماز آخر وقت به جماعت ( که روی حساب نظم ماشینی نماز را در آخر وق خواندن نهایت بی نظمی است ) در اسلام از نماز اوّل وقت فرادی برتر است . نظم در اطاعت از این خطّ سیری است که اسلام و رهبران آن مانند امام حسین علیه السّلام به ما می دهند .

امیر المؤمنین علیه السّلام نمازشان را به اشاره خواندند تا زمانی که وجود مقدّس پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله که روی پای آقا خوابیده بودند بیدار شوند و جریان ردّ‌شمس و آن فضیلت مطرح شود . دلیش هم این بود که می دانستند پیامبر خواب و بیدار ندارد و متوجّه همه مسائل حتّی در خواب هم هست . حالا اگر یک آدم خشکی مثل حسن بصری بود پیامبر را به گوشه ای م یآنداخت که نماز بخواند و مگر خوارج اینطور نبودند . لذا نظم را به صورت اوّل ندانید .

نظم یعنی اینکه دانه دانه کارهایتان مانند دانه دانة تسبیح یا دانه دانة مهره های یک گلوبند بر یک رشته قرار گیرند و آن رشته ولایت است.